ฉันคนเก่า . . . จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

 </&NBSP;< FONT>

ฉันเคย . . . ซบหน้าลงกับหมอนใบน้อย

แล้วก็ปล่อยน้ำตา ให้รินไหล . . .

เคยใช้เวลาเนิ่นนาน . . . กับการเสียใจ

ก่อนจะหยุดเพื่อถามใจ ว่า . . . เคยได้อะไรคืนมา

ตั้งแต่นั้น . . . ฉันก็ไม่เคยร้องไห้

และไม่เคยอ่อนแอ ให้ใครที่เป็นปัญหา

ฉันรู้ว่า . . . ทุกอย่างแก้ไขได้ โดยไม่ต้องใช้น้ำตา

กับชีวิตวันข้างหน้า . . . ยังมีสิ่งดีๆ ให้ค้นหาอีกมากมาย

วันนี้ . . . ฉันจึงเข้มแข็ง

หัวใจที่เคยอ่อนแรง กลับแข็งแก่งขึ้นมาใหม่

แม้สองมือจะบันทึก เรื่องราวอย่างเดียวดาย

แต่สองเท้า ก้าวไปด้วยหัวใจทรนง . . .

คงจะถึงเวลา แล้วซินะ

ที่จะเช็ดน้ำตา ให้แห้งหาย

ความเจ็บปวด . . . ที่มีมันมากมาย

จะเป็นเพียงฝันร้ายที่ผ่านไป . . .

กลับเป็นฉันคนเก่า ในพรุ่งนี้ . . .

พร้อมที่จะยืนได้อย่างดี ไม่หวั่นไหว

หากน้ำตา . . . จะกลับมารดหัวใจ

แต่นั่นต้องไม่ใช่เพราะ . . . ใครคนเดิม . . .